Türk'üm, Doğruyum, Tembelim !!! / Cemile Aksak Karaca

Türk'üm, Doğruyum, Tembelim !!! / Cemile Aksak Karaca

İletigönderen Erkan Güçiz » Çrş Mar 11, 2015 4:47

Benim küçüklüğümde her sabah okulda "AND"ı mızı okurduk. "Türk’üm, doğruyum çalışkanım"… Birbirimizle yarışırdık okumak için ne büyük gururdu oraya çıkıp "AND"ımızı okutmak. Şimdi mi; ne "AND" kaldı, ne TÜRK'lük, ne doğruluk, ne de çalışkanlık. Türk'lüğü yok etmek adına elden ne gelirse yapılıyor, doğruluk dersen hak getire; çalışkanlığa gelince hepimiz hazırcı olduk, neredeyse üretmek yok. Elimizdekilerle yetinmek yerine, yatıp hazır bekler olduk, elimize tutuşturulan üç kuruşa fit olduk.

Dağıtılan yardımlara avuç açtık... Çalışkan değiliz artık…

İlke edinmiştik küçüklerimizi korumayı, ama şimdilerde korumaktan öte, kullanıyoruz, şiddete maruz bırakıyoruz. Büyüklerimizi saymak mı? O ne kelime, sövüyoruz neredeyse… Ukalalık diz boyu, "babalık", "hacı" vs. gibi sıfatlarla alay ediyoruz. Eskiden büyüklerimizden nasihatler alır, onların sözünü dinlerdik ya, şimdi aklı küçükler veriyor; onlar her şeyi daha çok biliyor…

"Yurdumu, Milletimi özümden çok sevmektir" derken yüreğimiz kabarır tüylerimiz diken diken olurdu hâlâ oluyor mu? Acaba aynı hissiyatı duyabiliyor muyuz? Kendi adıma evet diyebiliyorum ama herkes için acaba….

Yurdumuz Milletimiz için Türklük için ne yapılıyor? Neredeyse parçalamak, bölmek için elden gelen arda konulmuyor gibi yazık ki…

Endişeliyim.

Ülkümüz vardı bizim yükselmek ileri gitmek için… Gidebiliyor muyuz hiç sanmam; yerimizde bile saysak razıyım da geriye gider olduk.

Cumhuriyet'le, Atatürk ilke ve inkılaplarıyla elde ettiğimiz kazanımlarımız bir bir yok olduysa düşünmeliyiz hepimizin payı var bunda…

Ey büyük Atatürk; bizlere yol açtın da, biz gösterdiğin hedefe yürüyebildik mi? "AND" içmiştik hiç durmadan yürüyeceğiz diye… Artık o da kalmadı. "Varlığım Türk varlığına armağan olsun" derken nasıl da kükreyerek gür çıkardı sesimiz; ya şimdi, "Türk" derken bile sesimiz kısık, korkak çekimser … "Ne Mutlu Türk’üm" diyebiliyor muyuz hala aynı hissiyat ve gururla... Ben kendi adıma bunu diyebilirim ama bir düşünelim kaçımız korkusuzca evet diyebiliyor…

Ahh benim güzel ve yalnız Ülkem; uğruna yapılan savaşlar, dökülen şehit kanları, içtiğimiz And’lar, hâlâ al kırmızı bayrağımızdaki kurumayan şehitlerimizin kanları… Haklarınız helal mi? Çanakkale destanları, İstiklal Marşımız hepsi de arka arkaya sıralanmış bu tarihlerde… Ahh derken bin ahh ile parçalanan ciğerlerimiz …

Benim asil milletim güzel vatanım… Uğruna yazılan İSTİKLAL MARŞI… "Korkma" ile başlıyor ama bizler korkar olduk...

Çaresizlik diz boyu...

Anadolu’da tutuşan ateşi, heyecanı korumak için yazılan bu bağımsızlık marşımızı yazan MEHMET AKİF, ülkemizin kurtarıcısı Büyük ATATÜRK ve diğer kahramanlarımız, şehitlerimiz bizleri affetmeyin. Çünkü emanetlerinize sahip çıkamadık… "AND" olsun ki deyip açtığın yolda, gösterdiğin hedefe yürüyemedik!!!

Çünkü bizler tembeliz!!!

Damarlarımızdaki asil kan dondu!!!

Derin bir uykudayız….
Kullanıcı küçük betizi
Erkan Güçiz
Genel Yetkili
Genel Yetkili
 
İletiler: 421
Kayıt: Çrş Eyl 29, 2010 5:18

Şu dizine dön: Sizin Makaleleriniz

Kİmler çevrİmİçİ

Bu dizini gezen kullanıcılar: Hiç kayıtlı kullanıcı yok ve 0 konuk

x