Öz 35. Maddede Değil.

Hocanın dediğini yap, yaptığını yapma, derler.

Son zamanlarda hep düşünüyorum, bu sözdeki hikmetin Süleyman Demirel’den daha somut bir kanıtı olabilir mi?

Politikayı Çankaya’da yaptığı son yıllardan başlayarak, sanki bir siyaset bilgesi, sağduyunun simgesi, demokrasiyi içselleştirmiş, çoğulculuğu şiar edinmiş, yani ne söylesen az, öyle bir demokrasi kâbesi.

Buna mukabil yaptıklarına bakın!

Başımızdaki hangi melanetin içinde sorumluluğu yok? Bir sorun söyleyin ki çıkışında ya da karmaşıklaşışında, Demirel’in dahli olmasın.

Türk siyasetinin kroniklik çarpıklıklarından birini söyleyin ki Demirel o çorbada da tuzu olmasın.

Kısacası Demirel’in dediğini yap ama yaptığını yapma!

CHP ile AKP arasındaki 35. madde tartışması çıktığı zaman, Süleyman Demirel hemen tavrını koydu doğru tarafta. İki darbe yemiş olan Süleyman Bey sorununun esas kaynağının orası olmadığını gayet iyi biliyordu ve o yüzden de, olayın nereden kaynaklandığım tespit etti. Ama tabii, gerçeği dile getirirken, o kadar da açık sözlü olamadı.

***

Gerçekten de bu pek sevdiğimiz demokrasimizin ikide bir tacizden, taciz de ne söz, düpedüz tecavüzden kurtulamamasının kaynağını nerede arayacağız?

Bize tek suçlu olarak, hep aynı üniformalı hedefi gösterdiler.

Artık yeter!

Ne olur hep aynı nakaratı yemeyelim, hep aynı teraneye kanmayalım.

Türk demokrasisine yönelen tehlikenin özü TSK’den kaynaklanmıyor.

Demokrasi için tehlike ve tehdit bizzat necip Türk milletidir.

Demokrasi perisi ne zaman, postalların ayağı dibine düşse, zaten safiyetini ve bekâretini çoktan çarıkların altında yitirmiştir bile.

Türk demokrasisindeki en büyük eksik kamil demokrasi kültürü, uzlaşma alışkanlığı, gerçek bir hoşgörü ve gerçeğin her zaman yalnız illa da bizim sandığımız gibi olmayabileceğini kabul etme haslettir.

Bir ulusu diğerlerinden ayıran nitelikler, onun insanlarının doğuştan getirdikleri hasletlerden değil, tarihi deneyimlerinden, sosyal edinimlerinden kaynaklanır.

Türkiye’de toplumun bir türlü gelişmiş bir demokratik kültüre sahip olmamasının tarihi koşullarının üzerinde başka bir yazıda dururuz.

Ama artık görelim, Türkiye’de demokrasinin bir türlü oturamamasının nedeni, ikide bir üniformalıların “eyvah Cumhuriyet yine tehlikeye düştü, hadi hep birlikte, emir komuta zinciri içinde şunu bir koruyup kollayalım” diyerek, ayaklanmaları değil. Söyler misiniz, askerin gıkının çıkmadığı dönemlerin hangisinde Türkiye’de, kuvvetler ayrılığı ilkesine uygun, çoğulcu gerçek bir demokrasi yaşanmıştır? “Yeter Söz Milletindir” diyerek iktidara gelen DP ve de ondan sonraki sivil hükümetlerin hangisi gerçekten demokrasiyi uyguladı? Askeri darbelere bakın!

Hangi askeri darbede, sivillerin sorumluluğu asgari, askerlerinki kadar değildi? Şu yaşadığımız döneme bakın!

Etrafı tozu dumana katıp, olmayan, şu anda olmasına olanak da bulunmayan askeri darbelerin çığırtkanlığını yapanlara karşın, artık Türkiye’de de tıpkı İspanya, Latin Amerika vb. gibi askeri darbelerin döneminin geçtiği gerçeğini aklı başında herkes biliyor ve görüyor.

Ama askeri darbe tehlikesinin esamisinin okunmadığı şu sırada ortada demokrasi var mı?

Türkiye’de zaten tam var olmayan demokrasinin olan kadarı da çok büyük bir tehdit altında değil mi?

Bu tehdit, sivil AKP iktidarının bizzat kendisinden gelmiyor mu? Bütün yaşadıklarımız bize, demokrasiye yönelen tehdidin askerden çok sivilden geldiğini, işin özünün İç Hizmet Kanunu’nu 35. maddesinden kaynaklanmadığını hâlâ göstermedi mi? O zaman söyler misiniz bu 35. madde mavrası nereden çıkıyor?


ALİ SİRMEN, Cumhuriyet, 31 Temmuz 2010
http://www.ilk-kursun.com/2010/07/oz-35-maddede-degil/

Sorun su esasinda Turkiye'de milli darbelerin olup olmamasi . Amerika'nin emri ile Darbe yapan asker haindir, Amerikan kopegidir. Turkiye gibi bir ulkedede tam demokrasi olmaz olmasinada gerek yoktur ..

Bugun eger bu iktidar var ise bunun sebebide 28 subatci Amerikan askerleridir. Mesele orduda, poliste burokraside , siyasette ve medyada milli olmayan butun unsurlarin temizlenmesidir .

Artik bu kurumlarda milli olanlar ve isbirlikciler vardir . Milli olanlar hangi siyasi fikire sahip olursa olsun bu donemde kenetlenmeli ilk olarakta bunu Anayasaya Hayir diyerek gostermelidir . Yoksa mevcut hukumeti tek basina yikacak bir muhalefet partisi yoktur .
Tek care yaraya tuz basip tek vucut olmaktir ..