Köyler, gelenek göreneklerimizin, kültürümüzün en saf ve yalın haliyle yaşatıldığı küçük yerleşim birimleridir. Köylerimiz olmadan geçmiş ile gelecek arasında bağ kuramayız. Hepimizin bir şekilde köy ile ilgili geçmişi vardır. Kısacası köy “öz”ümüzdür. Bir milletin millet olabilmesi, varlığını devam ettirebilmesi, dinine, diline, tarihine, kültürüne, gelenek ve göreneklerine bağlı kalmasıyla mümkün olur. Bu bizi biz yapan değerlerimize sahip çıkmazsak eğer, dağılıp kolayca parçalanırız.

Köylerimiz de yaşam giderek yozlaşmakta ve değişmektedir; bunun sebepleri nelerdir? Modernleşme, göç, ticari kaygı, kent yaşamına özenti, sağlık imkânlarının yetersiz olması, tarım topraklarının verimsizleşmesi, makineleşmenin iş gücünü azaltması, eğitimin yetersiz olması gibi sebeplerden dolayı kentlere göçler yaygınlaşmıştır. Bunun sonucunda ise kentle temas artmış ve yozlaşma daha da hızlanmıştır; öncesine de bakacak olursak esas etkenin nereden geldiğini de göreceğiz.

Bir Ülkeyi Bölmek, Parçalamak Sadece Silahla Olmaz !!!!

Gelenek görenek ve alışkanlıklarımızdan uzaklaştırılarak ta bunu başarabiliyorlar... Misal; Marshall planı 2. dünya savaşından sonra 1947 yılında önerilen ve 1948 - 1951 yılları arasında yürürlüğe konan ABD kaynaklı bir ekonomik yardım paketidir. Aralarında Türkiye’nin de bulunduğu 16 ülke bu plan uyarınca ABD’den ekonomik yardım almıştır (Wikipedia).

ABD geçmişten beri dünyanın en büyük mısır üreticisidir. ABD birikmiş olan mısır dağlarını eritmenin bir yolu olarak mısırözü yağı ihracatını keşfetmiştir. Marshall yardımının koşullarından biri olarak ta Türkiye'nin ABD'den mısırözü yağı almasıdır. Buna koşut olarak Türkiye’de ilk margarin fabrikası kurulur; yine aynı dönemler de yüzlerce, binlerce zeytin ağacı katledilmiştir. Kalan zeytin ağaçlarından elde edilen zeytinyağının büyük bölümünü ABD dolar karşılığında alır, mısırözü yağı TL karşılığında satılır. Türk insanı zeytinyağından soğutulur, mısırözü ve margarine alıştırılır. “Zeytinyağlı yiyemem aman, basma da fistan giyemem aman” gibi ısmarlama türküler yaptırılır…

Katı yağa mahkûm edilen halk, 20 - 30 yılda bir kaşık yağa muhtaç hale getirilir. Basma giyen kadınlar plastikle tanıştılar.(Prof. Dr Kenan Demirkol) bu ve buna benzer o kadar çok örnekleri var ki... Köylümüz kendi ürettiğinden soğutulup, vazgeçilerek, dışarıya bağımlı hale getirilmeye çalışılıyor.

Şu sıralarda ise tohum üzerine oyunlar oynanmakta… Yerel tohumlarımızın satışı 2006 yılında çıkarılan bir kanunla yasaklandı. Sadece sertifikalı tohumlara izin verildi. Hal böyle olunca da üreticilerin tohumluklarını ayırma yetkisi elinden alınmış oldu.

Tarımımız da tekelci firmaların güdümüne girmiş oldu. Dünya tohumculuğu, Novartis, Monsanto, Cargill, Dupont, Bayer gibi firmaların tekelindedir. Tohumlar patentlendi, hayvancılık, keza. İzlenilen politikalar, dışardan ithal edilen canlı hayvanlar, özellikle kurban bayramı öncesinde ithal edilen Angusları bilmeyen yoktur. Türkiye mera sıralamasında 46 sırada, süt ucuz, et pahalı... kısacası köylü her şeyden uzaklaştırılıyor. Tohum ve hayvancılık patentlenemez, tohum hayattır, hayat patentlenemez. Yerel tohumu koruyup üretemeyen ülkeler aç bırakılmaya mahkûmdur...

Akarsuları HES'lere teslim olmuş, dağları mermer ocaklarıyla talan olmuş, meraları satılmış, köylü bir yerler de kendi haline bırakılmış, unutulmuştur.

Şehir yaşamından bunalıp nefes alabildiğimiz, huzur bulduğumuz yegâne yerlerdir “KÖYLERİMİZ”.

Sığınaklarımızdır.

Bu sebepten korumalı, sahip çıkmalıyız. Köy geleneklerimiz, düğünlerimiz, bayramlarımız, imece, vs. tekrar eski halini alıp yaşatılırsa eğer, herkes için yeniden umut oluşur. Hepimiz emeklilik planlarımızda bir köye yerleşmeyi hayal etmez miyiz?

Yeni adetler sadece bölmek, parçalamak içindir…

“KÖYLÜ MİLLETİN EFENDİSİDİR” derken M.K. ATATÜRK... Köyün ve köylünün önemini vurgulamıştır...

ESKİ KÖYÜMÜZE VE ESKİ ADETLERİMİZE SAHİP ÇIKALIM...

http://www.guncelmeydan.com/pano/eski-koye-yeni-adet-cemile-aksak-karaca-t38647.html