News of Feza TİRYAKİ

“Kapıyı Biraz Aralık Bırak” (İrlandalı)


Yeni yılda, önceden bir saat kadarlık kısmına baktığım, ancak konuya girdiğim 3,5 saatlik “İrlandalı” filmini, kaldığım yerden başlayarak sonuna kadar izledim.

Tanıtımında, orjinal diliyle, dilimizi - ayrı ayrı dinleyerek - kıyasladım. Öyle güzel çevirmişler ki dilimize, aslı Türkçe sanırsınız. Aslından daha güzel seslendirilmiş. Belki de bu tadı bize dilimizin güzelliği veriyor, çeviri, seslendirme sanatçılarının ustalığı da unutulmamalı. Türkçemiz için denilen Ziya Gökalp’ın bu dizeleri; dünyaya geldik gidiyoruz ülkemiz için ...

KANDIRMANIN YOLLARI

“Ne aldatıyoruz, ne kandırıyoruz!” denilerek bir bıçak tanıtımı yapılıyor, hani bitmek bilmez laf ebeliğiyle, iç bayıltarak ürün tanıtılan yayınlar var ya, onlardan birinden duydum.

Demek ki alıcıyı aldatmışlar, kandırmışlar zamanında, artık aldatmaca – kandırmaca yokmuş.

Aldatma – kandırma iyice günlük yaşamımıza girmiş; küçük basit bir mutfak aracı nihayet sattığın şey. Ne bu, kandırmaca – aldatmaca yok!” diye güvence vermeye kalkman? Ne geriye dönüşü olmayan bir çevre yıkımına girişiyorsun, ne ülke bağımsızlığıyla oynuyor, ne ...

“YERLİ MALI YURDUN MALI”

Kendi yok, adı var haftalarımızdan biri, “Yerli Malı” haftası. En son adıyla: "Tutum, Yatırım ve Türk Malları Haftası”.

Nedense değişikliği pek severiz.

Değişiklik, yenilik (?) diye ülkemizin yönetimini, kurumlarını, değerlerini nasıl tek tek değiştirerek geriye götürdüysek, ulusal bayram kutlamalarından askeri törenleri çıkardıysak, bu tür kutlamaları, statlardan okul avlularına, Atatürk Anıtı dibine çelenk koymaya kadar sınırladıysak, okullarda kutlanan haftaların bile adlarıyla oynayarak onları belleğimizden silmişiz. Alışıldık sözleri silmek, sokak -okul -stat ...

DEFİNEYİ ARARKEN

Define, Arapça gömülmeden geliyor; gömülen, saklanan, yaşayan sahibi olmayan eski madeni para, mücevher, değerli taş, maden, eski eşya demek. Türkçesi gömü.

Defineli öyküler, romanlar çoğunlukla aynı sonla biter. Hazıra konmak, kolayca para bulmak isteyen aç gözlüler sonunda cezalarını bulurlar. Define uğruna onlarca kişi can verir, defineciler onmaz. Define kimseye yar olmaz.

Bizim eski ders kitaplarımızda böyle defineli bir öykü vardır. “Çiftçinin Oğulları” adıyla. Definecilere ders veren, çalışmanın en değerli “define” olduğunu ...

ASKER DUASI

Öğle üzeri cami ses yükselticisinden (hoparlör) duyurdular. Karşı köyden, askere gidecek bir gencin haberiydi bu. Gencin adı, babasının adıyla verildi.

“Muharrem”in köy meydanında asker uğurlama duası yapılacak.

Köylerimize artık, çıkardıkları yasayla köy dedirtmeseler de, köy kavramı ortadan kaldırılmak istense de, yine köylere köy diyor köylüler. Köyler, ulusumuzun belleğini koruyan, töresini yaşatan en küçük ama en önemli yerleşim yerleridir. Düğünleri dernekleri; davul zurnayla, köye verilen, açık havada – yer sofralarında, kurulan masalarda yenen yemeklerle, ...

ÖĞRETMEN

Öğretmen; öğreten, mesleği öğretmek olan.
Öğretmenlik; öğretmenin görevi, işi.
Öğrenmek; bilgi, yetenek edinmek, bellemek, anlamak, kavramak, duymak.
Öğretmek; öğrenmeyi sağlamak, öğretme işi.
Öğrenilmek, öğretilmek; öğrenmek - öğretmek işinin yapılması.
Öğretici; öğretme özelliği alan.
Öğretiş; öğretme biçimi.
Öğrenci; öğretmenin ders öğrettiği.
Öğrencilik; öğrenci olma.
Öğrenim; meslek, iş, bilgi, beceri öğrenme için çalışma.
Öğretim; gereken bilgileri bilimsel yollarla verme işi.
Öğrenmelik; öğrenmeye yardım parası, burs.

Bunlar, öğrenme ile ilgili sözlerimizden bazıları, ne çok sözümüz var böyle. ...

İKİ DAMLA GÖZYAŞI

Bu yılın, 2019’un, “10 Kasım” anma törenlerinden aklımda yalnızca yere damlayan, damlarken gördüğüm “iki damla gözyaşı” kaldı. Gözlerden akan iki damla gözyaşı. Atasının manevi (içsel) huzurunda hazırolda duran kimi vatandaşların ayak uçlarında, tozlu mermerde parıldayan, birikerek minik gölcükler oluşturan gözyaşları...

Anıtkabir’i askerlerimiz beklerken, eskiden, onların gözlerinde de görürdük içten akan, sevginin simgesi bu gözyaşlarını... Hele bir resim vardır o günlerden, bir emekli öğretmen eli, uzanıp siliyordu yanaklarını askerin, ona “oğlum” diyerek...

Törenden ...

“YOK BAŞKA TÜRKİYE’M”

Önceki gün Cumhuriyet Bayramı’ydı.

Üç yıl önce, “Bayramları bayramsızlaştırdılar” diye söze başlamışım Cumhuriyet bayramıyla ilgili yazıma:

“2011’de başladı her şey… 23 Ekim’de Van’da deprem oluyor. 29 Ekim geçit törenleri iptal… Bu iki durum arasında nasıl bir ilgi kurulduysa… İptal, geçersiz saymak, silmek, kaldırmak demek. Bir de ertelemek vardır törenleri; hava durumuna göre gerekli görüldüğünde uygulanan. Kutlanacak gün, ileride başka bir günde kutlanır. Burada ise erteleme bile düşünülmemişti, doğrudan bayramın en önemli yanı, ...

SARAYLILAR!


Arada sırada, ülkemizin ağır gündemini kendi gönlünde değiştirmek, bunun için de kitaplara dalmak, kitaplardan konuşmak iyi geliyor, inanın...

Türk Edebiyatı denilince, ilk geçen adlardan birinin kitabı, üzerinde konuşacağım kitap. Bu bir roman. Kitabın arkasında 1940’ların İstanbul’unda geçen bir aşk hikayesi diye tanıtılıyor “Bugünün Saraylısı” romanı. Kitap arkasında, aynen şunlar yazılı:

“Refik Halit Karay, karakterlerin iç çatışmalarını, gizli kalan duygularını, çıkar hesaplarını ve tutkularını titizlikle kaleme alarak, dönemden portreler ve mekanlarla bizleri 1940’lı yılların İstanbul’unda ...

“ASLAN BABAM”

Cuma günü, gazetelerinin baş konusu buydu. Gazetelerde günün olayları, bir gün sonra okunabiliyorsa, demek ki daha perşembenin konusuymuş bu.

Cumartesi günü TGRT haberlerinde, gezmeye gittiğim bir evde kulağımla duydum, oraya buraya bağlanarak ballandıra ballandıra anlatıldığını “Aslan Baba”nın; o halde, son üç günün konusu diyebiliriz bu çok düşündürücü habere.

Belki de ardında çok şey saklıyor, aydınlarca pek önemsenmeyen bu kurgulanmış haber.

Amaç, “kafalar şişsin, gerçek gündemi kaçırsın vatandaş, “aslan baba”ların aslanlıkları konuşulsun”dan daha ...