News of Feza TİRYAKİ

Yol Yokuş, Çevre Diken, Ne Çok Çakal

Üç zehir içirdiler bize.

Birinci zehir teknoloji zehiri.

Cep telefonu düşkünlüğü, televizyon izleme alışkanlığı, bilgisayarda zaman öldürme ile oyun oynama bağımlılığı.

İkinci zehir krediyle yaşam.

Üretmeden tüketmek, borçla yaşamayı benimsemek.

Paran yoksa borç al, tüket! At yenisini al, at yenisini al bir daha… Giyim kuşama, arabaya, sunta mobilyaya, naylona, sentetiğe para harca. Değiştir yenisini al, eskit, yenisiyle değiştir.

Üçüncüsü tembellik, boşvermişlik, unutmak, geçmişi silmek, geçmişi yok saymak… ...

Uğur Mumcu’yu Ağabeyi Anlatıyor


Ceyhan Mumcu’yu, kardeşi Uğur Mumcu’nun öldürülüşünün bir yıldönümünde tanıdım. Küçücük bir odasalonu tıka basa dolduran gurbetçilere Uğur Mumcu’yu anlatmıştı.

Saatlerce konuşmuş, soruları yanıtlamış, sabırla her sorulana önem vererek uzun uzun siyasi gündemden, yaşadığımız dönemden söz etmişti. Verilen arada kitap imzalamış, her bir kitaba özenle birbirinden ayrı sözler yazarak imzasını atmıştı. Görme sıkıntısı çektiği de kitaplara neredeyse on santim kalana kadar yaklaşmasından anlaşılıyordu. Alçakgönüllü, insana daha önceden tanışıyormuş duygusunu veren biriydi. ...

Uzak Görünür Görünce


Gören görüyor. Görmeyen de istese görecek.

Bu iktidar başa geldiğinde, on yıl önce, çoğu sandı ki, belki böylesi hayırlı olacak. Belki böylece devletteki yolsuzluklar azalacak, seçim kaybeden partiler kendini toparlayıp düzeltecekler. Ülkemizin iyiliği için çalışılacak.

Şimdi böyle düşünen bütün safların gözü açıldı. Gören göz, bu zihniyetin amacının ülkemizi böldürmek, bunun yanında dine dayalı bir düzen kurdurmak olduğunu biliyor.

Çocuğun elinden vermek istemediği bir eşyasını almak için onu şöyle kandırırız:

“Kuşa bak!” ...

Ana Ana Özüm Ana


Sorunumuz, bizi özümüzden uzaklaştırmaları.

Kimi bunun ayırdında, kimi değil.

Karşı taraf ise bu işin ilmini yapmış. Her türlü yolu biliyor. Dümeni kuruyor. Beynimize, algımıza, duyularımıza dayıyor zehri, dayıyor kirli suyu, çirkefi…

Görmüyor musunuz, kendi ülkesinde, atalarının kanları canları pahasına kurdukları ülkede şamar oğlanı durumuna düşürüldü Türk Milleti.
Türk olduğundan utanır olmuşlar bazıları dün böyle yazdılar, söylediler duymadınız mı?

“Bu devlet beni Türk olmaktan utanır hale getirdi.” diyebilmişler.

Devletine düşman yetiştiriyor ...

Bahçelerde Balkabak Açılır Tabak Tabak


Kabaklar çiçek açıyor. Bilirsiniz kabak bitkisi çok hızlı büyür. Bir bakarsınız çiçekte, bir bakarsınız kafa kadar oluvermiş. Daha sonra fıçı kadar büyümüş, yerinden kalkmayan bir kabak önünüzde…

Kabağın birine bakarken hayda ötede bir yenisi türemiş. Daha ötede yenisi, çiçeği burnunda…

“19 Mayıs Bayramını kutlatmayı yasakladılar” bir anda. A… derken ardından başkası açıldı kabağın.

Jandarmaya yönelik bir tuzak devreye sokuldu bu akşam. Jandarma kaldırılsın çünkü ABD’ye bağlı değil diyorlar ya, ...

Ulusal Yas Aldatmacası

“Millî Kahraman Denktaş’a Vedâ”


Rauf Denktaş’ın kaybından sonra ilân edilen üç günlük “ulusal yas” uygulandı mı ne diyorsunuz? Bu olabilir mi? Aklınız alıyor mu?

15 Ocak 2012 günü büyük bir özveriyle -çünkü artık TRT izlemek en büyük işkence benim için- devletin televizyonlarını izledim.

TRT’nin birinci programı zaten bu konulara hiç girmiyor. “Hatırlar mısın” diye soruyorlardı. Neyi mi?

TRT arşivindeki unutulmaz filmleri. Eski Türk filmlerini.

“Bir zamanlar Efes.” Poloslu, toloslu biten sözlerle ...

Ağla Özlem Ağla


Dündenberi bilgiağı gazetelerinde “Bayan yanı” yazısı elden ele geziyor.

Özlem Çelik’miş bunu yazan. Adını ilk kez duyduğum biri, bir gazetede yazarmış. Yandaş karındaş gazeteleri okumadığım, bunların yazdıklarını duymaya dayanamadığım için, çok ünlü olmayan adları bilmiyorum. Bu açılımcılardan, milletine, askerine küfür etmekten başka bir şey bilmeyenlerden, sağlığımı korumak adına uzak durmalıyım, bu yüzden...

Bu gazeteci hanım, İstanbul’dan Ankara’ya gitmiş. Otobüsten inmesine yakın, yanına bir genç erkek oturmuş. Of bakın ben de yanlış ...

Uzun İnce Bir Yol



Uzun ince bir yol sözüyle yaşam yolunu dillendirmişti Aşık Veysel.

Yaşam uzun ince bir yol, gece gündüz gidilen… Birimizin yolu kısa, birimizin uzun belki. Hiç yolu çizilmeden yaşamını yiterenleri de unutmayın.


“Uzun ince bir yoldayım

Gidiyorum gündüz gece

Bilmiyorum ne haldeyim

Gidiyorum gündüz gece”


Bizim halimizi anlatmış burada Veysel. Ülkemizi uzun ince bir yoldan geçiriyorlar. 1938 yılından başlayarak bugüne kadar uzatılan, artık sonunun göründüğü bir yol.

Kimsenin ne falcıya, ...

Koca Çınar Rauf Denktaş


Kıbrıs davasının yılmayan, yorulmayan bir bekçisiydi.

Bir ömrü, Kıbrıs Türkü’nün bağımsızlığına, haklarını almasına, huzuruna, güvenliğine adamıştı. Yavru Vatan Kıbrıs’ı Denktaşsız düşünemeyiz.

Rauf Denktaş yaşarken kimse Kıbrıs’a bir şey yapamaz duygusu verirdi milletimize.

Çocuklar, nasıl, babama söylerim ha, derler haksızlığa uğradıklarında, babalarının varlığıyla efelenirler, kendilerine güvenirler, kimseden korkmazlar ya öyle babaya sırt dayadıklarında… Biz de öyleydik…

O “Koca Çınar” orda durduğu sürece Kıbrıs’a kimse dokunamaz, Türk’ün elinden Kıbrıs alınamaz diyorduk… ...

Neresi Batıyor? Neresi Diken? Hı?

“Seni hiç ilgilendirmeyen, komşun, akraban, soydaşın, yoldaşın olmayan bir toplumun dili gelecek, boğazını tutacak. ”


Gel kardeşim, şöyle geç.

Söyle bakalım, Atatürk millîyetçiliğine niye karşısın? Neresi sana batıyor? Neresi seni rahatsız ediyor da gazetelerin bilgiağı anketine ilgi duymuş, zamanını vermiş, katılmış ve yanıtlamışsın sorularını.

Atatürk ilkeleri kalksın diye işaretlemişsin sözde, bu anketi yapan haramilere inanırsak. Hem de değil değiştirmek, değiştirilmesinin teklif bile edilemeyeceği yasayla belirtilen, Anayasa’nın ilgili maddesini oylatmışlar ...