News of Feza TİRYAKİ

Farkında mısınız? Dokunuyoruz!


Yok bunların yalanı dolanı. Dobra dobralar. Devlet duyuruları (kamu spotu) adı altında oynattırdıkları kafa dönüştüren, iç bulandıran kısa filmlerden birinde aynen böyle diyorlar:

“Farkında mısınız, size dokunuyoruz.”

Dokunma ama ne dokunma. Dokundukları yerde beş parmaklarının izi. Öyle böyle dokunma değil yaptıkları, vurma, yerle bir etme, ezme, geçme…
Bunların dönüştürdükleri , çok uzun yıllar önce, siftah diyerek ilk önce ele geçirdikleri TRT, bu dokundurmalardan birini yapıyor bugün:

“Sevgililer günü ...

YATAK




Sağlıklı insan bütün gün koşturur. İnsanın, üretmek, yaratmak, çalışmak doğasında vardır. Sağlıklı kişi, bir de akıllıysa hiç boş durmaz. O işten o işe yapışır, yerinde duramaz. Yalnızca dinlenmek için yatar. Bu yüzden hasta olmak, yatıp kalmak demektir. Hastalanınca yatarız. Yatağa seriliriz. Yatağa düşmek, artık sağlıklı olmamak, dolaşamamak, iş görememektir. Sözü geçen, bir zamanlar önemli görevler üstlenen kişiler yatağa düştüler mi, düşmanları bayram ederler. Dostlarınınsa içi yanar. Yine de insaoğlu nankördür, değer bilmez. Düşene ...

MEMLEKETİM



Karşılaştığımız, yeni tanıştığımız birine ilk sorumuz, “Memleket neresi?”sorusudur. “Neredensin?” “Nerelisin?” “ Bir deyiver memleket neresi?”

Önce memleketini öğreniriz her kimse konuştuğumuz. Memleket, doğduğun yer, büyüdüğün, yetiştiğin yer anlamındadır. Geniş anlamıyla memleket, senin vatanın, anavatanın, yurdun, ülkendir. Yurtdışında doğup büyüyenler için de, memleket, anababalarının doğduğu, büyüdükleri yerdir. Büyükannelerinin, dedelerinin, atalarının doğduğu, yaşadığı, öldüğü yer.

Hiçbir Türk, yurtdışında doğduğu yeri memleketi saymaz, sorulduğunda yurdu, anababasının doğduğu, yerleştiği yerlerden bir yerin adını söyler.

Başka uluslarda pek ...

Can Ataklı:
Bu İş Çoktan Bitti!
Bizi Kafa Kafaya Tokuşturuyorlar!


Bilmek, bildiğini anlatabilmek ayrı şeylerdir. Kimi bilir, yalnızca yazar, konuşamaz. Konuşurken dili tutulur, kekeler, ne diyeceğini unutur. Kimi ise bilir, bildiğini bir anlatır bir anlatır, duyan eden öyle ağzına bakakalır…

Bazı kişiler için, ağzından bal damlar, denir. Konu önemli değildir, o kişi anlatsın da ne anlatırsa anlatsın… Sabaha kadar dinlersiniz…

Konu önemliyse, ilgini çekiyorsa, yaşamsal değeri varsa anlatılanların, bunları anlatan da dediğim gibi, konuşurken ...

Katırın Soyu

(Hayvan öyküleri sever misiniz?)

Pek övüngen bir katır vardı. Köyün imamının katırı. Katır, hep kısrak anasından anlatırdı. Her önüne gelene, “ Benim anam…” diye annesini anlatmaya başlardı. Soyunu, soyundan gelen kısrakları bıkmadan usanmadan över, kendi kendine kibirlenir, kimseleri beğenmezdi. Derken sahibi yeni bir katır aldı, onu dönen dolaba bağladı. Dolap beygiri görevi verdi.

Olduğu yerde durmadan dönmeye başlayan, yorgunluktan canı çıkan, artık kimselerle de görüşemeyen, konuşamayan katırın aklına, işte ancak o zaman babası ...

Aklım Ağrıyor



Bilirsiniz, eski çağlarda bir düşünüre sormuşlar:

“Ülkeyi yönetseydin ilk önce neyi düzeltirdin?”

Düşünür, hiç düşünmeden:

“Dili düzeltirdim.” demiş. “Dil bozulursa kültür bozulur, kültür bozulursa adalet yoldan çıkar. Adalet yoldan çıkarsa işin sonunun nereye varacağını artık kimse kestiremez.”

Bizi yönetenler, yönetenlere hükmedenler işte tam da bunu istiyorlar:

“Dilimizi bozmak!” Kültürümüz hızla bozuluyor. Adalet zaten çoktan yoldan çıktı. Bize ölümlerden ölüm beğen deniyor.

Dilimizi gizli gizli de değil, göstere göstere bozdular, bozuyorlar.


Özal döneminde başlatılan ...

Artık Kürt Sorunu Yok, Türk Sorunu Var!

(CHP İzmir Milletvekili Birgül Ayman Güler’in Ulusal Kanal’daki (26 Ocak) söyleşisinden kısa notlar)


Kürt sorunu yoktur. Artık mesele Türk sorunu olmuştur:

Bu söz, Türkçe, Kürtçe, İngilizce, Arapça bildirgede yazıyor. “Günümüzde Kürt sorunu yoktur. Sorun artık Türk sorunudur. Türk kimliğini silersek onların da (kürtçülerin) yolunu açmış oluruz.”

Cumhuriyetle beraber bu bölgemizde büyük bir işbirliği oluşmuş. Buranın, yörenin vekilleriyle feodal ağaların arasında. Vekillerin üçte biri buralardan.

1924 Anayasası’ndan bu ...

Ben Hayvan Değilim



Birbirimize kızınca hayvan deriz. Aşağılama sözüdür. Düşünmeyen varlık olmakla, gelişmeyen varlık olmakla suçlanmadır. Bu sözü duyan kişi de çoğu kez, sensin hayvan, der. Kimse hayvanlığı istemez.

“Ben hayvan değilim” sözü bir bilim adamımızın ağzından çıkarsa, hem de bu adamımız dünya çapında ünlü, başarılı, saygın bir bilim insanı olursa… ne düşünürsünüz?

Organ naklinde ülkemizde çığır açan, kendisinin hastanesi, üniversitesi, televizyonu, basılı – sözlü yayınları olan bir değerli kişiden bu sözler: Profesör ...

Sarıl Bana...

Bir rastlantıyla gördüm onları. Üç genç, ellerinde birer yafta (döviz) öyle bakıyorlar gözümüze gözümüze. Belli kendileri de ne yaptıklarının bilincinde değiller. Kime benzediklerinin, nasıl göründüklerinin ayırdında olsalar, ne ortadaki delikanlı öyle bir keçi sakalı bırakırdı, ne elindeki yaftada üçüncü cinsin diliyle “Parayla değil sırayla kardeş” yazardı… Ne o koskoca genç kız yanaklarına oyun oynayan üç yaşında bebeler gibi kedi bıyığı çizerdi… Ne de eline eloğlunun diliyle yazılı bir yafta alırdı: “Free hugs” ...

Ebe de Sizsiniz Sobe de

“Evim Şahane” diye bir izlence varmış. Ne zamandır var, kaç bölüm yayın yaptılar bilmiyorum. Bildiğim bu izlenceyi Kanal D(de) adlı kanalda hafta içinde gün ortasında gördüğüm, bir saat mi iki saat mi ne, nefesimi tutarak, şaşkınlıkla, tiksinerek, ölesiye üzülerek izlediğim. Sonuna kadar gelebildim ama deyim yerindeyse içimin öğürtüsünü tutarak, güçlükle dayanarak… Sonunu nasıl getireceklerini görmek, bu rezilliği yazabilmek için bu işkenceyi çektim… Bu izlenceyi kurgulayana, oynayana, yayınlayana, buna her kimin ...