News of Tartışma

ULUSAL ÖZGÜRLÜK VE ADALET PROGRAMI
Türkiye’de Adalet ve Kalkınma Partisi’nin adındaki ‘adalet’ ve ‘kalkınma’ ya da herhangi bir ‘Millî Hükûmet Programı’nın ‘ulusal bağımsızlık’ ve ‘adalet’ tanımlarından ayrı olarak, Fransa’da ‘ulusal egemenlik’ ve ‘toplumsal adalet’ isteyen bir partinin programına bakalım.
Program 458 sayfa olmasına karşın, özü on maddede özetlenmiş:
I- Son kırk yıl boyunca uygulanmakta olan ‘tüm neoliberal reformlar’ iptal edilecektir. Yani, 1980 sonrası ‘mondialisation’ adına dayatılan tüm reformlar rafa kaldırılacaktır.
II- Politik, askerî ve diplomatik ...

MODA MİLLİYETÇİLİK (II)
« ‘Ulusalcılık’ ya da ‘milliyetçilik’ sağcılara bırakılmayacak kadar önemli bir kavramdır.
Egemenlikçiliğe (souverainisme) dayanan bir ‘ulusalcılık’, ‘milliyetçiliğin hası’ olup, solcu olmak zorundadır. » demiştik.
İşte bu ‘egemenlikçilik’ nedir ne değildir diye bakarken, sağcısı solcusu olur mu olmaz mı konusuna da açıklık getirmek durumundayız.
Egemenliğin, birincil koşulu ‘Ulusal’ olmasıdır. Belli bir toprak parçası, vatan (patrie) üzerinde yaşayan insanların (halk- peuple) hem kendi ülkelerine (pays) sahip olmaları ve hem de kendi istençleriyle (irade-volonté) karar ...

MODA MİLLİYETÇİLİK
Televizyonda bir çocuk anlatıyordu:
İngiltere’de ate birine, sen nasıl ‘Anglikan Klisesi’ne yardım yaparsın diye sormuşlarmış da; o da, ‘Anglikan Klisesi’, ‘İngiltere’nin sembolü’dür mü ne demiş.
Örrneği veren ‘çocuk’ da, işte ‘İngiliz milliyetçiliği’ diye ballandıra ballandıra anlatıyor.
‘Çocuk’ milliyetçiliği bilmiyor ki, ne yapsın; o da öyle sanıyor işte.
23 Ocak 2015 tarihinde, Sriza’nın ilk Maliye Bakanı Yanis Varoufakis yeni hükûmetin amaçlarını açıkladığı zaman; üç öncelikleri olduğunu söylemişti:
- Birincisi, halkın, bunalımın toplumsal etkilerinden en ...

NEDEN DEĞİL, ‘NASIL’ BİR HAYIR
Türkiye’de halkoylaması yapılacak ya ; kimileri ‘evet’ diyor kimileri de ‘hayır’ diyecek.
Ve ülkenin sözde önde-gidenleri ‘Aman kamplaşma olmasın, aman kırıcı olmayalım’ derken, arkadan gelenler habire silahlanıyorlar, örgütleniyorlar, ‘Örtülü-örtüsüz ödenek’ten yardım alıyorlar.
Sırtları sıvazlanıyor.
Adamlar, ayıp olmasın diye ‘iç savaş’ demeyelim ama, bir ‘çatışma’dan yanalar.
Bunlar ‘demokratik yoldan gelip demokratik yoldan gitmeyecek olanlar ve onların adamaları’.
Ayrıntısına girmeyeyim ama, bendeniz ‘evet’ de çıksa ‘hayır’ da çıksa, bu ülkede bir ‘hesaplaşma’nın ...

KRİZİN K’SI (II)
Üretim üretim diyoruz da, üretimin nihaî amacı insanların ‘gönencinin artırılması’ için midir diye sorduğumuz yok.
Hayır. Hiçbir zaman olmamıştır demeyelim ama, eğer üreticilerin dışında ve toplumun gönencini gözeten bir kurumun ‘ne’, ‘ne kadar’, ‘nasıl’ üretileceğine karar vermediği hiçbir durumda; ama hiçbir durumda, üretim ‘insanların gönencini’ artırmak için yapılmaz.
Adam toplanabilir hortum üretiyor, televizyonlarda bas bas bağırıyorlar, sanki herkesin bahçesi var ve bir tek hortumları eksik.
Bir başkası ‘korniş takma makinesi’ üretmiş.
Bir ...

KRİZİN K’SI
‘Kriz’ mi ‘Bunalım’ mı tartışmasına girmeyelim.
Her zaman olduğu gibi, yine herkes kendince bir açıklama yapacaktır.
Ancak ekonominin ‘kriz’ değil ama ‘bunalım’a girmesi, bunalıma girmiş insanlar gibi ne yapacağını bilememesi gibidir. Uzun dönemlidir.
Hep söyledik, yinelesek de kimse anlamayacak ama, biz yine de içinde bulunduğumuz ‘bunalım’ın, 2008’den buyana sürdüğünü ve hâlâ aşılamadığını söyleyelim.
Ve bunalımların, yoksul kesimleri vurduğundan daha çok varsıl kesimleri vurduğunu da ekleyelim.
Örneğin bir fabrikatörün iflas etmesi, belki yüzlerce işçiyi ...

FRANSA’DA BAŞKANLIK (VIII)
Beşinci Cumhuriyet
Fransa’da Beşinci Cumhuriyet, De Gaulle’ün isteği doğrultusunda, Cumhurbaşkanının yetkilerinin artırıldığı bir rejim oldu.
Yönetim şeması ise ilişikte sunulduğu gibidir:

21 Aralık 1958 seçimine değin, Cumhurbaşkanı Millet Meclisi ve Senatonun birleşiminde (Kongre) seçilmekteydi.
Ancak De Gaulle, ilk kez, doğrudan halk tarafından değil, ABD’deki gibi ‘Büyük seçici’ler (Grands électeurs) yani milletvekilleri, senatörler, il genel meclisi üyeleri, belediye başkanları ve belede meclisleri delegeleri tarafından (80 000 kadar) seçilmişti.
Zaten sadece 40 000 ilçenin ...

FRANSA’DA BAŞKANLIK (VII)
Dördüncü Cumhuriyet
İki Dünya Savaşı yaşayan ve her ikisinde de Alman işgaline uğrayan Fransa’da, Üçüncü Cumhuriyet döneminde temelleri atılan (1875) ‘Parlamenter Cumhuriyet’ modeli sürdürülmüştür.
Dördüncü Cumhuriyet döneminde ise, her ne kadar Cumhurbaşkanı parlamento tarafından seçiliyorsa da, görüleceği üzere, kimi sapmalar gözlemlenecek ve 18 Haziran 1940 yılında, Londra’dan BBC radyosundan yaptığı ‘halkı silahlanmaya çağırısı’yla Fransa’da ‘lider’ konumuna yükselecek olan general Charles De Gaulle tarafından 1958 yılında Beşinci Cumhuriyet’e geçilecektir.
Dördüncü Cumhuriyet dönemindeki yönetim ...

FRANSA’DA BAŞKANLIK (VI)
Üçüncü Cumhuriyet
2 Eylül 1870 günü III. Napolyon Almanlar tarafından yakalanacak ve Almanlar Versailles Şatosu’nda kurulan ‘Alman Birliği’ni kutlayacaklardır.
III. Napolyon’un görevden alınması ise 1 Mart 1871 günü ancak yapılabilecektir.
Geriye dönüp bakıldiğında, Fransa’nın ‘Büyük Devrim’den buyana iki Cumhuriyet, üç Meşrutî Monarşi ve iki İmparatorluk olmak üzere, yedi rejim değişikliği yaşadığı görülecektir.
Tam da bu nedenle, 1875 yılında yapılan ‘Anayasa Değişikliği’yle Cumhurbaşkanına sadece ‘Temsilî’ bir görev verilecektir.
Ancak, geçerken belirtmekte yarar vardır; ...

FRANSA’DA BAŞKANLIK (V)
Tek adamlık sersemliktir
III. Napolyon’un, görev süresi bitmesine beş kala, amcası Napolyon Bonapart benzeri bir ‘18 Brümer Darbesi’ (Marx) yaparak II. İmparatorluk dönemini açtığından sözettik.
Victor Hugo da, zaten, onun için ‘Küçük Napolyon’ ya da ‘Küçük Sezar’ (Césarion) demekte, Adolphe Thiers (1797-1877) ise ‘sersem’ (crétin) ya da ‘alık’ diye nitelemektedir.
Türkiye’de de ‘Küçük Turgut’ diye bir deyim vardır; ondan hareketle ‘Küçük Abdulhamit’ diye bir terim de neden türetilmesin diye sorulabilir.
Çünkü, gerek ...