News of Feza TİRYAKİ

Düşman İçimizde


Doğruya doğru... Niye kıvırtalım, niye onu bunu suçlayıp kendimizi sütten çıkmış ak kaşık sayalım? Gerçekler acıdır...

“Tamburam nerede, deli kış orada!”

Düşmanı, sizi kökünüzden çürüteni başka yerde aramayınız: Düşman içinizde! Düşman içimizde! Düşman biziz! Kendimizi kemiren, içten öldüren yine kendimiziz... Düşman, yetiştirdiklerimiz, besleyip büyüttüklerimiz; düşman, yemek yediği kaba pislemekten utanmayan utanmaz! Elin gâvurunu boşa suçlamayalım, asıl suç o gâvura bu fırsatı verende, yani bizde.

Bu sözleri özelinize de uygulayın, genele de... Sonuç değişmez! ...

KANSER


Bugün, 4 Şubat, Dünya Kanser Günü’ymüş.

Günleri ayırmışlar, her gün bir şeyin günü. Bazı günler pek ünlü, bazıları bugünkü gibi gazetelere yazılınca biliniyor.

Kanser, Latince (cancer) bir ad, bir hastalık adı. Anlamı kötücül ur demek; organ, doku gözelerinin (hücre) düzensiz çoğalması sonucu oluşan urun adı. Bu urun iyisi de oluyormuş, kötüsü de. Kötüsünün adı kanser. Kendimizi bildiğimizden beri en korkulu hastalık adı olarak bu adı duyduk. Çevremizde bu hastalıktan sönen ne ocaklar gördük, ...

TİKSİNİYORUM

Adı lazım değil, ünlünün biri, iktidara karşı olanlardan tiksiniyormuş. Ha bir de Osmanlı’yı geri istiyormuş:

“Türkiye’nin adı Osmanlı olarak devam etmeli!” demiş, yakın zamanda bir yerlerde bölücü hainlere arka çıkarak... Sanki Osmanlı vatanını satmadı, yıkılmadı, düşmanına teslim olmadı, git dedi Atatürk’ün önderliğindeki yurdunu savunan Türk Ulusu da Osmanlı gitti. Şimdi bu sivri kafalılara göre, gel denince de tarihin çöplüğünden çıkıp gelecek Sevr’i imzalayarak devletinin ölümünü onaylamış, devletini, milletini düşmana teslim etmiş adı kalmış ...

Ha Memleketin Hali, Ha Senin Halin, Ha Benim Halim!


İki sahne kurulu önümüzde, biri ülkemizin yer aldığı sahne, diğeri kendi özelimiz, dertlerimiz, sevinçlerimiz, özümüz, durumumuz, yaşam sahnemiz...

Büyük sahnede Türkiye’yi yoketme, yıkma, değiştirme, dönüştürme oyunu.

Aşık Veysel’in, gidiyorum gündüz gece deyişi gibi, gece gündüz gidiyoruz o menzile. Ölüme, sonu ölüm olan uçuruma... Gündüz - gece olanı biteni, sahnedeki büyük oyunu ulusça tepkisiz izliyoruz. Oyun, uluslararası katılımla, perdenin arkasından parmakla oynatılan Hacivat’la – Karagöz’le, tüm kukla ...

UTANIR MI?


İnsan bir kez utanmayı unutsun, bir daha utanır mı?

Utanmamaya alışır. Ne çekinir kimseden artık, ne sıkılır, ne utanır...

Yalama olur, her düştüğü şerefsizlikten, onursuzluktan, gülünçlükten sonra bir kırıntıcık bile utanmaz; öyle, yılışır kalır...

Utançtan yerin dibine geçerdik eskiden, bir yanlışlık yapsak, bir uygunsuz durumda yakalansak... Utanınca yüzümüz kızarırdı. Ufacık şeylerden, küçücük yalanlarımızdan bile öyle utanırdık ki, yer yarılsa içine düşsek derdik, bir anda utançtan yerin dibine geçerdik; ölsem bir damla kanım ...

Timsaha Gelirken


Çok eski bir taktiği uygulatıyorlar üstümüzde. Küresel çete bu işin ilmini yapmış, bir çok yerde uygulamış, sonuca ulaşmış... Bir şeyi- bizim kötülüğümüze olan, bizi ölüme götürecek - olmuş bitmiş saydırıyorlar, tepkileri önlüyor, algıları tutsak edip o şeyi başka açıdan tartıştırıyorlar... Ne yaptığının ayırdında olmayan, konulan ökseye tutulan bizleri de belli etmeden öte kıyıdan alaycı bakışlarla seyrediyorlardır...

Yıllar önce itiraf etmişlerdi. Bizi kıvama getirmelerinin, istediklerini yapabilmelerinin önündeki tek engel yüce önderimiz Atatürk idi. Atatürk’ü ...

NİSAN ECE


Nisan’da doğduğu için adına Nisan denmiş olmalı. Kimi Nisan değil adı Nisa idi diyor ama selasında adını açıkça Nisan olarak duydum:

Vefat eden; Osman Korkmaz kızı Nisan Ece Korkmaz, dediler. Her zaman önce sela (sala) verilir ardından ölenin adı iki kez söylenir. Çevre bölgelerde ölenler, tanıdık bilindik kişilerse, köyle bağlantıları varsa, burada da selaları verilir. Kadınsa ölen, ya eşinin ya babasının adıyla söyleniyor adı. Erkekse, görevi bakımından tanınıyorsa mesleği, çalıştığı yer de ...

Karşılıksız Yardım


Sözcü gazetesinde, kıyıda köşede kalmış bir haber: “Köy okulunun yardım çağrısı karşılıksız kalmadı.”

Varsayalım, bu haberi görmediniz, okumadınız. Şimdi burada duydunuz. Köy okulunun yardım çağrısı sözü ilk anda neyi çağrıştırır belleğinizde? Yardım çağrısı, yardım isteği. Neden yardım istemişler, ne olmuş, neleri eksikmiş demez misiniz?

Çağrı karşılıksız kalmamış. Biraz bozuk bir anlatım, kulağını tersten gösterme gibi ama bunu boş verelim, anladığımızı diyelim: “Yardım çağrısına yanıt verilmiş.”

Bir üçüncü dünya ülkesi, Afrika’da, Ön Asya’da, ötelerde ...